Cornelis Henricus Rochus de Ruijter, geboren op 23 maart 1925 te Waalwijk, overleden op 10 februari 1983 te Waalwijk.
Keesje de Ruyter, het Waalwijkse biljartwonder zoals hij toen werd genoemd, gaf vaak samen met zijn broer Henny demonstraties in het café van zijn vader, Drik de Ruyter, aan de Markt in Waalwijk.
Tweemaal, in 1937 en 1939, maakte Polygoonfilm daar opnames van. Naar aanleiding van die films liet zijn vader reclamefoldertjes maken voor zijn zaak met daarop, aan de achterkant, de dienstregeling van de autobusdiensten van de BBA en ATO en van de trein Den Bosch – Lage Zwaluwe. In de jaren ’30 werden hem die demonstraties verboden door de kantonrechter vanwege zijn zeer jonge leeftijd. Pas op 14 jarige leeftijd mocht hij deze activiteiten weer gaan uitvoeren.
Biljartwonder
In 1934 opende vader Drik café City aan de Markt en wist dit door het organiseren van allerlei toernooien in korte tijd uit te bouwen tot het biljartcentrum van de Langstraat. Kleine Kees moet zo gefascineerd zijn geraakt door al die biljarters, dat hij de euvele moed had ’s ochtends in alle vroegte in zijn eentje in het café te gaan oefenen totdat hij zich de kunst had meester gemaakt. Op een goede dag werd hij letterlijk en figuurlijk ‘ontdekt’ door zijn vader die hem vanaf dat moment ook overdag op het biljart liet spelen. De klanten vonden het aanvankelijk wel grappig om het tegen dat ‘menneke’ op te nemen en brachten hem de laatste fijne kneepjes bij. Al gauw versloeg Keesje echter zijn leermeesters en snelde zijn roem hem vooruit. Hij kwam op dat moment amper boven het biljart uit en moest voor vele stoten nog languit op de tafel gaan liggen maar hij was de onbetwiste ster van de Waalwijkse biljartwereld geworden. Lees verder: Kees de Ruijter
Henny de Ruyter, geboren op 24 december 1929 in Waalwijk, overleden op 12 april 2013 te Waalwijk.
De Ruyter was vijf maal Nederlands kampioen driebanden. Hij was de eerste die de nationale titel won met een gemiddelde van 1.000.
De Ruyter stond bekend om zijn zuivere techniek. Met zijn team Van den Brand behaalde hij verschillende nationale en internationale titels.
Henny de Ruyter ontwikkelde zich in het kielzog van zijn broer Kees de Ruijter tot één van Nederlands beste driebandspelers. Hij werd 5 keer Nederlands kampioen driebanden en was de eerste die dat deed met een toernooigemiddelde van 1.000. Internationaal deed hij goed mee, maar moest hij opboksen tegen de ongenaakbare Raymond Ceulemans. De Ruyter won zilver op het EK van 1961 en brons op het WK van 1971.
Hij nam later het café ‘City’ aan de Markt in Waalwijk van zijn vader Drik de Ruijter over wat hij, samen met zijn vrouw Annie, zeer succesvol uitbaatte. In het café nam zijn biljart een prominente plaats in. Lees verder: Hennie de Ruijter
Herman Popeijus (1924 Barendrecht – 20 mei 1997 Breda)
In de vijftiger jaren werd Popeijus vijf maal Nederlands kampioen. Het was de periode na Jan Sweering en Jan Broekhuizen en vóór die van Hennie de Ruyter, Cees van Oosterhout, Jan Doggen en Rini van Bracht.
Verrassend genoeg presteerde Popeijus het ook in ’63 en halverwege de jaren zeventig (’75-’76 en ’76-’77) nog zich te laten kronen tot Nederlands’ beste driebander. Dat gebeurde dan wel met moyennes die onder de één bleven.
De biljarter uit Etten-Leur veroverde acht maal de nationale titel. Zijn mentaliteit maakte van Popeijus een biljarter, die het als eerste presteerde om een serie van vijftien te produceren. Ook was hij de ‘uitvinder’ van de harmonicastoot.
Aan het biljart was de onorthodoxe Popeijus nog lange tijd iemand om rekening mee te houden. Z’n techniek en mentaliteit hielden hem tot de jaren tachtig overeind als nationale topspeler. Zenuwen kende hij niet.
Een bekende uitspraak van hem: ,,Ik had daarbuiten een spiksplinternieuwe Rolls Royce staan als ik nooit had gebiljart en m’n centen had bewaard.” Maar Popeijus heeft tenminste gelééfd.
Cees van Oosterhout geboren op 31 augustus 1930 Rotterdam, overleden op 7 juli 2015 te Uithoorn. Cees nam na een actieve biljart carrière “Biljartfabriek Wilhelmina” aan de Stadhouderskade te Amsterdam over. De leiding is vandaag de dag in handen van zijn twee zonen.
Cees mag worden beschouwd als één van de grootste biljarters die ons land heeft gekend, hij was actief in alle spelsoorten (het artistiek uitgezonderd) in de periode 1950 – 1968 en beoefende slechts het artistiek van 1978 tot 1985. In alle disciplines veroverde Van Oosterhout nationale titels, het 47/1 uitgezonderd, en wordt daarmee beschouwd als de grootste allrounder van de Nederlandse biljartsport. Van Oosterhout was een tijdgenoot van o.a. Henk Scholte, Tiny Wijnen, Henk de Kleine, Bert Teegelaar en Hans Vultink. Onderstaand een resumé van zijn eerste plaatsen in kampioenschappen ereklasse:
Internationaal behaalde Van Oosterhout zes medailles: vijf bij EK’s (zilver bij het bandstoten in 1955 en 1957 en brons in dezelfde spelsoort in 1956, brons bij het 47/2 in 1956 en zilver bij het libre in 1957), en brons bij het WK artistiek in 1980. Het ‘palmarès’ dat hij bijeen speelde lijkt wellicht niet indrukwekkend, maar de veelzijdige crack heeft altijd zijn maatschappelijke loopbaan voorrang gegeven. Lees verder: Cees van Oosterhout
Carel Bernard Koopman geboren op 2 december 1889 te Nieuwe-Amstel, overleden op 26 januari 1952 te Amsterdam. Carel was caféhouder die tientallen jaren samen met zijn vrouw Jet de scepter zwaaide in het befaamde cafe-restaurant “De Nieuwe Karseboom” op de dam te Zaandam. Een echt bruin cafe-restaurant in de oude traditie, met de klassieke Perzische tapijtjes op de tafeltjes. Carel Koopman was een bekende Zaankanter.
Carel was zijn hele leven lid van B.V. K.R.A.S. als biljarter stond hij zijn mannetje. In het driebanden won hij enkele Nederlandse titels.
In het eerste jaar van de 2e wereldoorlog op 20 juli 1940 opent Carel Koopman zijn nieuwe zaak aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam.
Openening Café Carel Koopman aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam op 20 juli 1940 (met dank aan Cor Pronk)Interieur bij openening Café Carel Koopman aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam op 20 juli 1940 (met dank aan Cor Pronk)De Nieuwe Karseboom
Na het overlijden van Carel Koopman runde zijn vrouw Jet de zaak. Al snel daarna werd het etablissement bekend onder de naam Tante Jet.
Zijn dochter Jopie Koopman (24 februari 1910 Zaandam -30 mei 1979 in Amsterdam) was in 1929 verloofd met de bekende voetballer Klaas Breeuwer die achtereenvolgens speelde bij ZVV, ZFC en Haarlem en eenmaal uitkwam voor het Nederlands elftal van 1924 in Parijs (Nederland-Zweden 1-1).
René Gabriels (18 januari 1912 – 20 juni 1982) was een Belgisch carambolebiljarter, die bij het grote biljartpubliek vooral bekend zal zijn van zijn latere boekwerken “Van groot spel naar serie americaine” en de bijhorende “Atlas van het grootspel naar de serie americaine”. En daarnaast natuurlijk van de Gabriels-biljarts.
De geschiedenis van het merk Gabriels gaat terug naar 1932. In het Belgische Antwerpen nam een jonge en getalenteerde biljarter een belangrijke beslissing: Hij startte zijn eigen biljartfabriek. René Gabriels, die liefst 7 wereldtitels in de klassieke spelsoorten op zijn naam schreef, was de oprichter van de Gabriels biljarts. Zijn ultieme doel was het ontwikkelen van een tafel welke zou gelden als absolute standaardnorm voor toernooien en kampioenschappen.
Zijn ervaring als speler en zijn oog voor details, zorgden uiteindelijk voor de ontwikkeling van de 1e versie van een model dat we vandaag de dag nog steeds kennen: De Gabriels Imperator.
De Nederlandse biljartfabriek Loontjes Biljarts kocht in 2003 de rechten van het merk Gabriels.
Eddy Frans Jozefina Merckx (Reet, 4 september 1968) is een Belgisch biljarter die gespecialiseerd is in driebanden.
Merckx werd geboren in het jaar dat de wielrenner Eddy Merckx voor het eerst de Ronde van Italië won. Vader Merckx was supporter van hem en noemde zijn zoon naar de wielrenner.
Hij groeide op in Hemiksem,volgde een opleiding tot schrijnwerker-meubelmaker, werkte na zijn militaire dienst in een steenkapperij en begon later een café in het centrum van Schelle in de provincie Antwerpen.
Hij won in september 2006 in St. Wendel het wereldkampioenschap driebanden door de Griek Nikos Polychronopoulos met 3-1 te verslaan. Later dat jaar werd hij benoemd tot ereburger van Schelle. In mei 2007 won hij het Europees kampioenschap driebanden door in een spannende finale titelverdediger Frédéric Caudron met 3-2 te verslaan. Lees verder: Eddy Merckx
Frédéric Caudron (La Bouverie, 27 januari 1968) is een Belgisch carambolebiljartspeler die beschouwd wordt als een van de beste spelers ter wereld. Hij werd in 1999 en 2013 wereldkampioen driebanden, respectievelijk in Bogota en Antwerpen.
Daarnaast behaalde hij wereldtitels in het kader 71/2 in 1991 en 2000 en in het kader 47/2 in 2003. Hij werd 6x Europees kampioen bandstoten: in 1990, 1991, 1993, in 2008 (april), in 2008 (november) en in 2011. Hij is dus een veelzijdig carambolebiljarter die alle disciplines uitstekend beheerst.
Caudron presteerde zeer goed in de Sang Lee International door dat lucratieve toernooi in 2006 en 2007 te winnen. In 2008 eindigde hij op de tweede plaats door een nederlaag in de finale tegen Roland Forthomme. Het Driebanden kersttoernooi van Zundert, dat als interland wordt gezien tussen België en Nederland, heeft Caudron zeven keer gewonnen. Lees verder: Frédéric Caudron
Is een Zweeds geboren op 22 november 1939, Lennart is een carambolebiljarter die evenals zijn beroemde zoon Torbjörn Blomdahl gespecialiseerd is in het driebanden.
Hij speelde (en won!) pas internationale kampioenschappen nadat zijn zoon de wereldtop bereikt had. Hij won het Europees kampioenschap driebanden in 1989 door in de finale Richard Bitalis te verslaan.
Hij won met zijn zoon het wereldkampioenschap driebanden voor landenteams in 1987 en 1991.
Bij dat toernooi eindigde hij op de tweede plaats in 1985 en 1990 (beide keren met zijn zoon) en 1995 (met Mats Noren) en op de derde plaats in 1993 (met zijn zoon).
Torbjörn Blomdahl (Göteborg, 26 oktober 1962) is een Zweeds biljarter (zoon van Lennart Blomdahl), die als carambolebiljarter gespecialiseerd is in het driebanden en ook een wereldtopper is in het poolbiljarten. Hij heeft 18 Zweedse driebandentitels gewonnen. Zijn hoogste driebandenserie is 24. In het poolbiljart heeft hij demonstratiepartijen gewonnen van wereldtoppers als Efren Reyes en Young Hwae Jeong. Hij woont tegenwoordig in Backnang.
Blomdahl won achtmaal het Europees kampioenschap driebanden (in 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1998, 2001 en 2006, eindigde driemaal op de tweede plaats en driemaal op de derde plaats. Lees verder: Torbjörn Blomdahl
