Nederlandse kampioenen driebanden

Terug naar de statistieken

Jaar Locatie 1e plaats Moyenne 2e plaats 3e plaats
Maart 1926 Amsterdam Carel Koopman 0.583
April 1927 Den Haag Hendrik Robijns 0.694
April 1928 Den Haag Hendrik Robijns 0.754
April 1929 Den Haag Hendrik Robijns 0.613
April 1930 Haarlem Hendrik Robijns 0.671
April 1931 Haarlem Hendrik Robijns 0.642
April 1932 Amsterdam Hendrik Robijns 0.725
April 1933 Amsterdam Hendrik Robijns 0.783
April 1934 Haarlem Arnoud Sengers 0.681
Maart 1935 Tilburg Carel Koopman 0.653
Januari 1936 Rotterdam Arnoud Sengers 0.620
Februari 1937 Amsterdam Arnoud Sengers 0.729
April 1938 Amsterdam Arie Bos 0.774
April 1939 Amsterdam Arie Bos 0.772
Mei 1940 Amsterdam Arnoud Sengers 0.736
Mei 1941 Utrecht Arnoud Sengers 0.680
Mei 1942 Utrecht Arnoud Sengers 0.645
Juni 1943 Utrecht Jan Sweering 0.732
Maart 1944 Amsterdam Jan Sweering 0.701
Juni 1946 Tilburg Piet de Leeuw 0.652
Maart 1947 Utrecht Arnoud Sengers 0.656
April 1948 Arnhem Joop Baay 0.580
November 1948 Rotterdam Jan Broekhuizen 0.672
Januari 1950 Enschede Bert Wevers 0.653
Januari 1951 Den Haag Bert Wevers 0.696
April 1952 Tilburg Jan Broekhuizen 0.698
April 1953 Utrecht Jan Sweering 0.761
December 1953 Rotterdam Herman Popeijus 0.759
Januari 1955 Amsterdam Herman Popeijus 0.825
April 1956 Arnhem Herman Popeijus 0.752
Maart 1957 Amsterdam Herman Popeijus 0.831
Februari 1958 Amersfoort Bert Teegelaar 0.839
Februari 1959 Breda Herman Popeijus 0.822
November 1959 Rotterdam Henny de Ruijter 0.784
Februari 1961 Breda Henny de Ruijter 0.899
Februari 1962 Utrecht Henny de Ruijter 0.827
Februari 1963 Hilversum Herman Popeyus 0.779
December 1963 Waalwijk Henny de Ruijter 1.000
Februari 1965 Nijmegen Cees van Oosterhout 0.840
November 1965 Amsterdam Jan Doggen 0.939
Februari 1967 Goirle Henny de Ruijter 1.000
Februari 1968 Rotterdam Cees van Oosterhout 1.014
December 1968 Alkmaar Jan Doggen 0.818
Maart 1970 Tilburg Bert Teegelaar 0.746
December 1970 Arnhem Rini van Bracht 0.939
December 1971 Waalwijk Rini van Bracht 0.972
Oktober 1972 Heeswijk-Dinther Jan Doggen 1.034
November 1973 Oosterhout Jan Doggen 0.995
Oktober 1974 Bergeijk Rini van Bracht 1.039
Januari 1976 Leeuwarden Herman Popeijus 0.942
December 1976 Heeswijk-Dinther Herman Popeijus 0.872
Januari 1978 Beekbergen Christ van der Smissen 0.945
Februari 1979 Sassenheim Rini van Bracht 1.032
Februari 1980 Gilze Christ van der Smissen 0.895
Februari 1981 Amstelveen Eddy van de Looij 1.131
Februari 1982 Vlijmen Rini van Bracht 1.072
December 1982 Berkhout Joop de Wilde 0.950
Februari 1984 Eersel Rini van Bracht 1.134
Februari 1985 Wijchen Rini van Bracht 1.151
December 1985 Waalwijk Jan Arnouts 1.073
November 1986 Oldenzaal Christ van der Smissen 1.388
Januari 1988 Gorssel Christ van der Smissen 1.137
Januari 1989 Rosmalen Rini van Bracht sets 1.137
Januari 1990 Groningen Dick Jaspers sets 1.261
Oktober 1990 Dongen Dick Jaspers sets 1.433
September 1991 Breda Dick Jaspers sets 1.145
September 1992 Utrecht Jan Arnouts sets 1.177
September 1993 Veghel Dick Jaspers sets 1.372
Oktober 1994 Veghel Dick Jaspers sets 1.454
Oktober 1995 Veghel Dick Jaspers sets 1.846
Oktober 1996 Veghel Raimond Burgman sets 1.233
November 1997 Veghel Dick Jaspers sets 1.675
November 1998 Veghel Dick Jaspers sets 1.512
Februari 2000 Veghel Dick Jaspers sets 2.056 Jean Paul de Bruijn
Februari 2001 Veghel Dick Jaspers sets 2.027 Jean Paul de Bruijn
Februari 2002 Veghel Dick Jaspers sets 2.000 Harrie van de Ven
Februari 2003 Veghel Raimond Burgman sets 1.443 Ad Korevaar John Tijssens
Februari 2004 Veghel Frans van Kuijk sets 1,325 Gerwin Valentijn Raimond Burgman
Februari 2005 Veghel Dick Jaspers sets 1,972 John Tijssens Jean Paul de Bruijn
September 2006 Veghel Dick Jaspers sets 1.758 Harrie van de Ven Anno de Kleine
November 2007 Goes Jean Paul de Bruijn sets 1.547 Jean van Erp Dick Jaspers
2008
2009 Dick Jaspers
2010 Dick Jaspers
2011
2012 Dick Jaspers
2013
2014 Dick Jaspers
2015 Jean van Erp
2016

Terug naar de statistieken

Jos Bongers in de rol van uitdager

Jos Bongers
Jos Bongers

Het bloed kruipt nog eens waar het niet gaan kan. Jos Bongers keert na zo’n twintig jaar op de Grand Dutch terug naar zijn oude liefde. De 57-jarige Nijmegenaar, die een imposant verleden heeft in de klassieke spelsoorten, ziet zichzelf niet direct als kanshebber voor het podium in de vijfkamp, maar klasse verloochent zich niet.
,,Ik maak me geen illusies, maar zorg wel voor dat ik goed getraind en topfit aan de start kom. Dan zien we wel waar het uitkomt. Misschien is het inderdaad wel in de buurt van een podium plaats. Ik kan er op voorhand niets over te zeggen.’’
Jos Bongers is met zijn prachtige verleden in vrij spel, kader en bandstoten onmiskenbaar de routinier in het gezelschap van acht spelers. Hij was één keer Europees kampioen libre (1991) en werd wereldkampioen bandstoten in 1995 in een finale tegen Ludo Dielis in Frankrijk. Daarnaast haalde hij talloze keren tweede en derde plaatsen en werd hij liefst 23 keer gehuldigd als Nederlands kampioen. Lees verder: Jos Bongers in de rol van uitdager

Emile Wafflard

Emile Wafflard
Emile Wafflard

Emile geboren te Brussel op 16 november 1927, overleden op 19 september 1994. Zijn bijnaam was “Milleke”, hij was een Belgisch carambolebiljarter, actief in het kaderspel en het bandstoten.

Hij werd in 1959 wereldkampioen in Berlijn in de discipline kader 71/2. In 1977 eindigde Wafflard derde op het wereldkampioenschap bandstoten. Hiernaast werd hij tien keer Europees kampioen: negen keer in het kaderspel en in 1956 werd hij Europees kampioen bandstoten.

  • Wereldkampioen kader 71/2 – 1959
  • Europees kampioen kader 47/1 – 1960
  • Europees kampioen kader 47/2 – 1958, 1959, 1960, 1971
  • Europees kampioen kader 71/2 – 1957, 1958, 1959, 1960
  • Europees kampioen bandstoten – 1956
Emile Wafflard
Emile Wafflard

In de jaren ’60 zou Emile Wafflard overstappen naar het professionele circuit waardoor hij geen amateurkampioenschappen meer kon betwisten.  In 1970 zou hij terug in het “reguliere” circuit stappen en nog enkele kampioenschappen betwisten.  Willy Wesenbeek vertelde me dat toen hij in opleiding was bij Wafflard, hij wekelijks naar de Académie de Billard trok te Parijs om daar dan wedstrijden te tellen voor Emile Wafflard, Jean Marty en Albert Corty waar hij erg veel van opstak.

“Milleke” was geen heilig boontje aan de matchtafel wat hem wel eens een schorsing kostte. Hier een anecdote.  Zo stond hij plots op tijdens de finale van een BK tegen Jos Vervest om de handen te gaan wassen. Jos Vervest die aan een serie bezig was en nog maar enkele punten moest maken was de kluts kwijt en miste. Wafflard kwam terug aan de tafel en maakte uit. Jos Vervest barstte in onbedaarlijk snikken uit en Wafflard werd achteraf 2 maanden geschorst.

Voor wie graag Emile Wafflard nog eens aan het werk ziet vindt onderaan 5 filmpjes. In deel 3 vind je een aantal originele oplossingen voor problemen die je in het bandspel kan tegenkomen. Emile was naast een technisch begenadigd speler ook een zeer goed leraar die aan een groot aantal topspelers les heeft gegeven te Brussel waaronder Willy Wesenbeek, Roger Van Hoylandt, Frédéric Caudron, Peter de Backer, Eddy Leppens en Philippe Deraes. Als je de kunde van Wafflard in het bandspel wil bewonderen bekijk dan zeker het 4de filmpje.

Ludo Dielis

Ludo Dielis
Ludo Dielis

Geboren te Deurne (Antwerpen) op 23 februari 1945. Ludo is een Belgisch carambolebiljarter, die negen maal wereldkampioen is geworden, 23 maal Europees kampioen en 37 maal Belgisch kampioen.

Hij begon op elfjarige leeftijd te biljarten in de club van zijn vader: BC Altijd Raak in café Tubbax te Deurne. Hij maakte snel vorderingen, kreeg biljartles bij Jos Vervest en op zijn 15e verjaardag van zijn ouders een matchbiljart op zijn slaapkamer. Kort daarna gaven zijn ouders hun confiseriezaak op en gingen ze het nieuwe biljartcafé Arena in Deurne uitbaten. Daar werd even later ook BC Arena gesticht waar Ludo nog altijd lid van is.

Op 17-jarige leeftijd werd hij Europees kampioenschap junioren in Berlijn voor onder andere Dieter Müller, de latere wereldkampioen. Op 21-jarige leeftijd werd hij in alle spelsoorten ereklasser als jongste aller tijden. Lees verder: Ludo Dielis