Dieter Müller
Tag: driebanden
Ludo Dielis
Geboren te Deurne (Antwerpen) op 23 februari 1945. Ludo is een Belgisch carambolebiljarter, die negen maal wereldkampioen is geworden, 23 maal Europees kampioen en 37 maal Belgisch kampioen.
Hij begon op elfjarige leeftijd te biljarten in de club van zijn vader: BC Altijd Raak in café Tubbax te Deurne. Hij maakte snel vorderingen, kreeg biljartles bij Jos Vervest en op zijn 15e verjaardag van zijn ouders een matchbiljart op zijn slaapkamer. Kort daarna gaven zijn ouders hun confiseriezaak op en gingen ze het nieuwe biljartcafé Arena in Deurne uitbaten. Daar werd even later ook BC Arena gesticht waar Ludo nog altijd lid van is.
Op 17-jarige leeftijd werd hij Europees kampioenschap junioren in Berlijn voor onder andere Dieter Müller, de latere wereldkampioen. Op 21-jarige leeftijd werd hij in alle spelsoorten ereklasser als jongste aller tijden. Lees verder: Ludo Dielis
René Vingerhoedt
Geboren in Antwerpen op 29 oktober 1921, overleden te Antwerpen op 14 februari 2005, René was een Belgische biljartlegende en het grote voorbeeld van Raymond Ceulemans.
Vingerhoedt won 22 Europese titels en werd tweemaal wereldkampioen driebanden (1947 en 1960), een biljartspel waarin hij in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw uitblonk. Hij was de eerste die in dit spel een moyenne van meer dan 1 bereikte. En hij won nog een wereldkampioenschap artistiek biljarten.
Hij won 37 nationale titels. Toen hij 17 was werd hij wereldkampioen artistiek biljarten. Lees verder: René Vingerhoedt
Kees de Ruijter
Cornelis Henricus Rochus de Ruijter, geboren op 23 maart 1925 te Waalwijk, overleden op 10 februari 1983 te Waalwijk.
Keesje de Ruyter, het Waalwijkse biljartwonder zoals hij toen werd genoemd, gaf vaak samen met zijn broer Henny demonstraties in het café van zijn vader, Drik de Ruyter, aan de Markt in Waalwijk.
Tweemaal, in 1937 en 1939, maakte Polygoonfilm daar opnames van. Naar aanleiding van die films liet zijn vader reclamefoldertjes maken voor zijn zaak met daarop, aan de achterkant, de dienstregeling van de autobusdiensten van de BBA en ATO en van de trein Den Bosch – Lage Zwaluwe. In de jaren ’30 werden hem die demonstraties verboden door de kantonrechter vanwege zijn zeer jonge leeftijd. Pas op 14 jarige leeftijd mocht hij deze activiteiten weer gaan uitvoeren.
Biljartwonder
In 1934 opende vader Drik café City aan de Markt en wist dit door het organiseren van allerlei toernooien in korte tijd uit te bouwen tot het biljartcentrum van de Langstraat. Kleine Kees moet zo gefascineerd zijn geraakt door al die biljarters, dat hij de euvele moed had ’s ochtends in alle vroegte in zijn eentje in het café te gaan oefenen totdat hij zich de kunst had meester gemaakt. Op een goede dag werd hij letterlijk en figuurlijk ‘ontdekt’ door zijn vader die hem vanaf dat moment ook overdag op het biljart liet spelen. De klanten vonden het aanvankelijk wel grappig om het tegen dat ‘menneke’ op te nemen en brachten hem de laatste fijne kneepjes bij. Al gauw versloeg Keesje echter zijn leermeesters en snelde zijn roem hem vooruit. Hij kwam op dat moment amper boven het biljart uit en moest voor vele stoten nog languit op de tafel gaan liggen maar hij was de onbetwiste ster van de Waalwijkse biljartwereld geworden. Lees verder: Kees de Ruijter
Jan Doggen
Johannes Gerardus Doggen geboren op 29 mei 1918 te Heerle (Noord Brabant), overleden op 25 november 2003 te Roosendaal. Jan was kastelein en een all round biljarter welke zich later toelegde op driebanden. In 1986 is Jan Doggen tot bondsridder van de KNBB benoemd.
Internationale titels:
- 3e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Lissabon (Portugal) in 1965
- 7e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Den Haag (Nederland) in 1969
- 8e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Crosne (Frankrijk) in 1972
- 4e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Eeklo (België) in 1973
- 9e op het driebanden wereldkampioenschap individueel te Antwerpen (België) in 1974
Hennie de Ruijter
Henny de Ruyter, geboren op 24 december 1929 in Waalwijk, overleden op 12 april 2013 te Waalwijk.
De Ruyter was vijf maal Nederlands kampioen driebanden. Hij was de eerste die de nationale titel won met een gemiddelde van 1.000.
De Ruyter stond bekend om zijn zuivere techniek. Met zijn team Van den Brand behaalde hij verschillende nationale en internationale titels.
Henny de Ruyter ontwikkelde zich in het kielzog van zijn broer Kees de Ruijter tot één van Nederlands beste driebandspelers. Hij werd 5 keer Nederlands kampioen driebanden en was de eerste die dat deed met een toernooigemiddelde van 1.000. Internationaal deed hij goed mee, maar moest hij opboksen tegen de ongenaakbare Raymond Ceulemans. De Ruyter won zilver op het EK van 1961 en brons op het WK van 1971.
Hij nam later het café ‘City’ aan de Markt in Waalwijk van zijn vader Drik de Ruijter over wat hij, samen met zijn vrouw Annie, zeer succesvol uitbaatte. In het café nam zijn biljart een prominente plaats in. Lees verder: Hennie de Ruijter
Herman Popeijus
Herman Popeijus (1924 Barendrecht – 20 mei 1997 Breda)
In de vijftiger jaren werd Popeijus vijf maal Nederlands kampioen. Het was de periode na Jan Sweering en Jan Broekhuizen en vóór die van Hennie de Ruyter, Cees van Oosterhout, Jan Doggen en Rini van Bracht.
Verrassend genoeg presteerde Popeijus het ook in ’63 en halverwege de jaren zeventig (’75-’76 en ’76-’77) nog zich te laten kronen tot Nederlands’ beste driebander. Dat gebeurde dan wel met moyennes die onder de één bleven.
De biljarter uit Etten-Leur veroverde acht maal de nationale titel. Zijn mentaliteit maakte van Popeijus een biljarter, die het als eerste presteerde om een serie van vijftien te produceren. Ook was hij de ‘uitvinder’ van de harmonicastoot.
Aan het biljart was de onorthodoxe Popeijus nog lange tijd iemand om rekening mee te houden. Z’n techniek en mentaliteit hielden hem tot de jaren tachtig overeind als nationale topspeler. Zenuwen kende hij niet.
Een bekende uitspraak van hem: ,,Ik had daarbuiten een spiksplinternieuwe Rolls Royce staan als ik nooit had gebiljart en m’n centen had bewaard.” Maar Popeijus heeft tenminste gelééfd.
Jan Sweering
Jan Sweering (Amsterdam) is een voormalige Nederlandse biljarter. Hij was gespecialiseerd in het ankerkader, libre, bandstoten, pentathlon en driebanden. Hij vertegenwoordigde Nederland verschillende malen op het Europees kampioenschap en wereldkampioenschap. Hij werd wereldkampioen pentathlon en meervoudig Nederlands kampioen in verschillende biljartdisciplines.
Ook had hij drie jaar lang het wereldrecord bandstoten in één partij op zijn naam staan.
In 1955 vroeg hij de KNBB hem af te voeren van de lijst hoofdklassespelers libre, 47/1 en 47/2. Hij bleef nog wel het eenband stoten en driebanden beoefenen.
Zijn broer, Jacob Sweering, zat ook in de biljartsport en was arbiter van de wereldbiljartbond (UMB).
Zijn eerste grote succes boekte hij in 1935 met het winnen van de wereldtitel pentathlon in het Franse Malo.
Dit toernooi behaalde hij een gemiddelde van 30,32. Lees verder: Jan Sweering
Cees van Oosterhout
Cees van Oosterhout geboren op 31 augustus 1930 Rotterdam, overleden op 7 juli 2015 te Uithoorn. Cees nam na een actieve biljart carrière “Biljartfabriek Wilhelmina” aan de Stadhouderskade te Amsterdam over. De leiding is vandaag de dag in handen van zijn twee zonen.
Cees mag worden beschouwd als één van de grootste biljarters die ons land heeft gekend, hij was actief in alle spelsoorten (het artistiek uitgezonderd) in de periode 1950 – 1968 en beoefende slechts het artistiek van 1978 tot 1985. In alle disciplines veroverde Van Oosterhout nationale titels, het 47/1 uitgezonderd, en wordt daarmee beschouwd als de grootste allrounder van de Nederlandse biljartsport. Van Oosterhout was een tijdgenoot van o.a. Henk Scholte, Tiny Wijnen, Henk de Kleine, Bert Teegelaar en Hans Vultink. Onderstaand een resumé van zijn eerste plaatsen in kampioenschappen ereklasse:
Libre 1x, 47/2 1x, 71/2 1x, Bandstoten 3x, Driebanden 2x en Artistiek 3x
Internationaal behaalde Van Oosterhout zes medailles: vijf bij EK’s (zilver bij het bandstoten in 1955 en 1957 en brons in dezelfde spelsoort in 1956, brons bij het 47/2 in 1956 en zilver bij het libre in 1957), en brons bij het WK artistiek in 1980. Het ‘palmarès’ dat hij bijeen speelde lijkt wellicht niet indrukwekkend, maar de veelzijdige crack heeft altijd zijn maatschappelijke loopbaan voorrang gegeven. Lees verder: Cees van Oosterhout
Fonsy Grethen
Fonsy Grethen (Luxemburg (stad), 20 september 1960) is een Luxemburgs carambolebiljarter die gespecialiseerd is in de korte spelsoorten.
Hij veroverde het wereldkampioenschap kader 47/1 in 1987, het wereldkampioenschap bandstoten in 1992, het wereldkampioenschap kader 71/2 in 1993 en het wereldkampioenschap vijfkamp in 2001. Daarnaast behaalde hij 13 Europese titels in de korte spelsoorten en werd hij Luxemburgs kampioen driebanden in 2002.
Hij werd gekozen tot Luxemburgs sportman van het Jaar in 1981 en 1986.
Bron: Wikipedia