Cornelis Henricus Rochus de Ruijter, geboren op 23 maart 1925 te Waalwijk, overleden op 10 februari 1983 te Waalwijk.
Keesje de Ruyter, het Waalwijkse biljartwonder zoals hij toen werd genoemd, gaf vaak samen met zijn broer Henny demonstraties in het café van zijn vader, Drik de Ruyter, aan de Markt in Waalwijk.
Tweemaal, in 1937 en 1939, maakte Polygoonfilm daar opnames van. Naar aanleiding van die films liet zijn vader reclamefoldertjes maken voor zijn zaak met daarop, aan de achterkant, de dienstregeling van de autobusdiensten van de BBA en ATO en van de trein Den Bosch – Lage Zwaluwe. In de jaren ’30 werden hem die demonstraties verboden door de kantonrechter vanwege zijn zeer jonge leeftijd. Pas op 14 jarige leeftijd mocht hij deze activiteiten weer gaan uitvoeren.
Biljartwonder
In 1934 opende vader Drik café City aan de Markt en wist dit door het organiseren van allerlei toernooien in korte tijd uit te bouwen tot het biljartcentrum van de Langstraat. Kleine Kees moet zo gefascineerd zijn geraakt door al die biljarters, dat hij de euvele moed had ’s ochtends in alle vroegte in zijn eentje in het café te gaan oefenen totdat hij zich de kunst had meester gemaakt. Op een goede dag werd hij letterlijk en figuurlijk ‘ontdekt’ door zijn vader die hem vanaf dat moment ook overdag op het biljart liet spelen. De klanten vonden het aanvankelijk wel grappig om het tegen dat ‘menneke’ op te nemen en brachten hem de laatste fijne kneepjes bij. Al gauw versloeg Keesje echter zijn leermeesters en snelde zijn roem hem vooruit. Hij kwam op dat moment amper boven het biljart uit en moest voor vele stoten nog languit op de tafel gaan liggen maar hij was de onbetwiste ster van de Waalwijkse biljartwereld geworden. Lees verder: Kees de Ruijter
Johannes Broekhuizen, geboren op 8 juni 1890 te Wageningen, als zoon van kastelein (Café “Burgerlust”) Cornelis Broekhuizen en Elisabeth van Schaik, overleden op 10 juli 1973 te Arnhem.
Als kleine jonge stond hij al dagelijks alle vrij uurtje aan het biljart in het café van zijn ouders. Jan was van beroep monteur bij een meterfabriek te Dordrecht en later te Arnhem.
Jan was jaren voorzitter van biljartvereniging “Dommering” natuurlijk vernoemd naar de legendarische biljarter Jan Dommering.
In 1956 krijgt Jan een ongeval en moet na enkele operaties het zicht van linkeroog gaan missen, dat dit hem niet gaat tegenhouden meerdere kampioenschappen te winnen blijkt uit zijn enorme lijst met titel. Net als Rini van Bracht welke ook een oog miste na een ongeval gaat Jan gewoon door.
Op 6 maart 1955 tot bondsridder van de KNBB geslagen, en in 1970 benoemd tot lid van verdienste door de KNBB.
Johannes Gerardus Doggen geboren op 29 mei 1918 te Heerle (Noord Brabant), overleden op 25 november 2003 te Roosendaal. Jan was kastelein en een all round biljarter welke zich later toelegde op driebanden. In 1986 is Jan Doggen tot bondsridder van de KNBB benoemd.
Internationale titels:
3e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Lissabon (Portugal) in 1965
7e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Den Haag (Nederland) in 1969
8e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Crosne (Frankrijk) in 1972
4e op het driebanden Europees kampioenschap individueel te Eeklo (België) in 1973
9e op het driebanden wereldkampioenschap individueel te Antwerpen (België) in 1974
Herman Popeijus (1924 Barendrecht – 20 mei 1997 Breda)
In de vijftiger jaren werd Popeijus vijf maal Nederlands kampioen. Het was de periode na Jan Sweering en Jan Broekhuizen en vóór die van Hennie de Ruyter, Cees van Oosterhout, Jan Doggen en Rini van Bracht.
Verrassend genoeg presteerde Popeijus het ook in ’63 en halverwege de jaren zeventig (’75-’76 en ’76-’77) nog zich te laten kronen tot Nederlands’ beste driebander. Dat gebeurde dan wel met moyennes die onder de één bleven.
De biljarter uit Etten-Leur veroverde acht maal de nationale titel. Zijn mentaliteit maakte van Popeijus een biljarter, die het als eerste presteerde om een serie van vijftien te produceren. Ook was hij de ‘uitvinder’ van de harmonicastoot.
Aan het biljart was de onorthodoxe Popeijus nog lange tijd iemand om rekening mee te houden. Z’n techniek en mentaliteit hielden hem tot de jaren tachtig overeind als nationale topspeler. Zenuwen kende hij niet.
Een bekende uitspraak van hem: ,,Ik had daarbuiten een spiksplinternieuwe Rolls Royce staan als ik nooit had gebiljart en m’n centen had bewaard.” Maar Popeijus heeft tenminste gelééfd.
Jacobus Johannes Petrus Sweering, geboren op 16 september 1907 te Amsterdam, overleden op 5 mei 1976 te Amsterdam. Caféhouder aan het Westeinde te Amsterdam samen met zijn broer Jan Sweering. Sinds 1925 lid van biljartvereniging “Insulinde”, later lid van biljartvereniging “K.R.A.S.”. Nationaal arbiter, benoemd tot bondsridder van de KNBB op 16 november 1972.
Jan Sweering (Amsterdam) is een voormalige Nederlandse biljarter. Hij was gespecialiseerd in het ankerkader, libre, bandstoten, pentathlon en driebanden. Hij vertegenwoordigde Nederland verschillende malen op het Europees kampioenschap en wereldkampioenschap. Hij werd wereldkampioen pentathlon en meervoudig Nederlands kampioen in verschillende biljartdisciplines.
Ook had hij drie jaar lang het wereldrecord bandstoten in één partij op zijn naam staan.
In 1955 vroeg hij de KNBB hem af te voeren van de lijst hoofdklassespelers libre, 47/1 en 47/2. Hij bleef nog wel het eenband stoten en driebanden beoefenen.
Zijn broer, Jacob Sweering, zat ook in de biljartsport en was arbiter van de wereldbiljartbond (UMB).
Zijn eerste grote succes boekte hij in 1935 met het winnen van de wereldtitel pentathlon in het Franse Malo.
Cees van Oosterhout geboren op 31 augustus 1930 Rotterdam, overleden op 7 juli 2015 te Uithoorn. Cees nam na een actieve biljart carrière “Biljartfabriek Wilhelmina” aan de Stadhouderskade te Amsterdam over. De leiding is vandaag de dag in handen van zijn twee zonen.
Cees mag worden beschouwd als één van de grootste biljarters die ons land heeft gekend, hij was actief in alle spelsoorten (het artistiek uitgezonderd) in de periode 1950 – 1968 en beoefende slechts het artistiek van 1978 tot 1985. In alle disciplines veroverde Van Oosterhout nationale titels, het 47/1 uitgezonderd, en wordt daarmee beschouwd als de grootste allrounder van de Nederlandse biljartsport. Van Oosterhout was een tijdgenoot van o.a. Henk Scholte, Tiny Wijnen, Henk de Kleine, Bert Teegelaar en Hans Vultink. Onderstaand een resumé van zijn eerste plaatsen in kampioenschappen ereklasse:
Internationaal behaalde Van Oosterhout zes medailles: vijf bij EK’s (zilver bij het bandstoten in 1955 en 1957 en brons in dezelfde spelsoort in 1956, brons bij het 47/2 in 1956 en zilver bij het libre in 1957), en brons bij het WK artistiek in 1980. Het ‘palmarès’ dat hij bijeen speelde lijkt wellicht niet indrukwekkend, maar de veelzijdige crack heeft altijd zijn maatschappelijke loopbaan voorrang gegeven. Lees verder: Cees van Oosterhout
Carel Bernard Koopman geboren op 2 december 1889 te Nieuwe-Amstel, overleden op 26 januari 1952 te Amsterdam. Carel was caféhouder die tientallen jaren samen met zijn vrouw Jet de scepter zwaaide in het befaamde cafe-restaurant “De Nieuwe Karseboom” op de dam te Zaandam. Een echt bruin cafe-restaurant in de oude traditie, met de klassieke Perzische tapijtjes op de tafeltjes. Carel Koopman was een bekende Zaankanter.
Carel was zijn hele leven lid van B.V. K.R.A.S. als biljarter stond hij zijn mannetje. In het driebanden won hij enkele Nederlandse titels.
In het eerste jaar van de 2e wereldoorlog op 20 juli 1940 opent Carel Koopman zijn nieuwe zaak aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam.
Openening Café Carel Koopman aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam op 20 juli 1940 (met dank aan Cor Pronk)Interieur bij openening Café Carel Koopman aan de Ferdinand Bolstraat 165-167 te Amsterdam op 20 juli 1940 (met dank aan Cor Pronk)De Nieuwe Karseboom
Na het overlijden van Carel Koopman runde zijn vrouw Jet de zaak. Al snel daarna werd het etablissement bekend onder de naam Tante Jet.
Zijn dochter Jopie Koopman (24 februari 1910 Zaandam -30 mei 1979 in Amsterdam) was in 1929 verloofd met de bekende voetballer Klaas Breeuwer die achtereenvolgens speelde bij ZVV, ZFC en Haarlem en eenmaal uitkwam voor het Nederlands elftal van 1924 in Parijs (Nederland-Zweden 1-1).
Fonsy Grethen (Luxemburg (stad), 20 september 1960) is een Luxemburgs carambolebiljarter die gespecialiseerd is in de korte spelsoorten.
Hij veroverde het wereldkampioenschap kader 47/1 in 1987, het wereldkampioenschap bandstoten in 1992, het wereldkampioenschap kader 71/2 in 1993 en het wereldkampioenschap vijfkamp in 2001. Daarnaast behaalde hij 13 Europese titels in de korte spelsoorten en werd hij Luxemburgs kampioen driebanden in 2002.
Hij werd gekozen tot Luxemburgs sportman van het Jaar in 1981 en 1986.
René Gabriels (18 januari 1912 – 20 juni 1982) was een Belgisch carambolebiljarter, die bij het grote biljartpubliek vooral bekend zal zijn van zijn latere boekwerken “Van groot spel naar serie americaine” en de bijhorende “Atlas van het grootspel naar de serie americaine”. En daarnaast natuurlijk van de Gabriels-biljarts.
De geschiedenis van het merk Gabriels gaat terug naar 1932. In het Belgische Antwerpen nam een jonge en getalenteerde biljarter een belangrijke beslissing: Hij startte zijn eigen biljartfabriek. René Gabriels, die liefst 7 wereldtitels in de klassieke spelsoorten op zijn naam schreef, was de oprichter van de Gabriels biljarts. Zijn ultieme doel was het ontwikkelen van een tafel welke zou gelden als absolute standaardnorm voor toernooien en kampioenschappen.
Zijn ervaring als speler en zijn oog voor details, zorgden uiteindelijk voor de ontwikkeling van de 1e versie van een model dat we vandaag de dag nog steeds kennen: De Gabriels Imperator.
De Nederlandse biljartfabriek Loontjes Biljarts kocht in 2003 de rechten van het merk Gabriels.
Jacobus Johannes Petrus Sweering, geboren op 16 september 1907 te Amsterdam, overleden op 5 mei 1976 te Amsterdam. Caféhouder aan het Westeinde te Amsterdam samen met zijn broer Jan Sweering. Sinds 1925 lid van biljartvereniging “Insulinde”, later lid van biljartvereniging “K.R.A.S.”. Nationaal arbiter, benoemd tot bondsridder van de KNBB op 16 november 1972.
