Jean Paul geboren te Hulst op 14 maart 1965 is een Nederlands all round biljarter.
Hij werd één keer Nederlands kampioen in de meerkamp, acht maal in het bandstoten en twee maal in het kader 47/2. Hij behaalde in het bandstoten de Europese titel in 2001, 2002, 2003, 2005, 2006 en 2007 en de wereldtitel in 2007, in Alicante.
Hij eindigde in het wereldkampioenschap driebanden in 2005 op de tweede plaats. Begin 2008 kroonde hij zich voor de 1e keer tot kampioen van Nederland in het driebanden door de Masters te winnen.
Zijn grootouders hadden in zijn jeugd een café, genaamd de Kroon te Hulst, waar uiteraard ook een biljart stond. Toen hij drie jaar was heeft men hem al zien spelen met drie sinaasappels en een wandelstok! Het biljarten is hem dus met de paplepel ingegoten. Op 8 jarige leeftijd debuteerde hij in zijn eerste officiële wedstrijd. ’s Avonds om 22.00 uur werd hij door zijn opa en Naartje de Bakker uit zijn bed gehaald, want er was iemand van de club plotseling ziek geworden en het kon natuurlijk niet, dat de Kroon met een “man” minder naar het nederlaagtoernooi bandstoten van WBC in Walsoorden ging. Lees verder: Jean Paul de Bruijn
Raimond Burgman is een Nederlands carambolebiljarter die gespecialiseerd is in het driebanden.
Hij eindigde op het Europees kampioenschap driebanden in 2000 op de gedeelde derde plaats en op het wereldkampioenschap driebanden in 1997 in Grubbenvorst op de tweede plaats met een nederlaag in de finale tegen Torbjörn Blomdahl. In 2012 eindigde hij tweede op het europees kampioenschap driebanden achter de Griek Filipos Kasidokostas.
Hij won met Dick Jaspers het wereldkampioenschap driebanden voor landenteams in 1998 en 1999 en eindigde met dezelfde teamgenoot op de tweede plaats in 2000 en 2008 en op de derde plaats in 2006, 2007 en 2010.
Raimond Burgman is de nieuwe bondscoach bij het jeugddriebanden. Het nieuws werd door Santos Chocron bekend gemaakt tijdens de Sectieraad driebanden op zaterdag 14 juni 2015 te Nieuwegein.
Won de Grand-prix Oosterhout 2015 in een zinderende finale tegen Dick Jaspers. In 28 beurten verzamelde hij de 40 caramboles met een moyenne van 1,428, terwijl Jaspers bleef steken 33 met een moyenne van 1,178.
Dingeman Jacobus Johannes Jaspers, geboren inSt. Willebrord op 23 juli 1965. Dick is een Nederlandse carambolebiljarter. Kreeg les van onder andere Tonny Schrauwen. Hij is gespecialiseerd in driebanden. Daarin werd hij op 17 juli 2011 voor de derde keer in zijn carrière wereldkampioen, nadat hij dat in 2000 en 2004 ook werd.
De altijd brildragende wereldkamioen liet in december 2005 zijn ogen laseren en gaat nu zonder biljartbril door het leven, ik denk dat elke biljarter deze wens wel heeft en het wil laten doen als het betaalbaar is.
Jaspers werd in 1986 prof. Zijn eerste successen behaalde hij in 1988, toen hij derde werd op het Nederlands kampioenschap driebanden. Een jaar later won hij het Nederlands kampioenschap bandstoten en behaalde hij drie gouden plakken op het EK voor junioren. Sinds het einde van zijn juniorentijd speelt hij voornamelijk in het driebanden. Hij werd in die spelsoort in 1990 voor het eerst Nederlands kampioen en won in 1991 zijn eerste wereldbekertoernooi. In 2006 won Jaspers zijn dertiende Nederlandse titel driebanden.
Jaspers won in 2003 en 2008 het Europees kampioenschap driebanden, in 2000, 2004 en 2011 het wereldkampioenschap driebanden van de UMB en in 1997 en 1999 het kampioenschap van de Billiards World Cup Association. Hij won de wereldbeker driebanden in 1997, 1999 en 2008. Lees verder: Dick Jaspers
Jan Arnouts (Etten-Leur, 11 mei 1958) is een Nederlands carambolebiljarter. Hij leerde als kind (staande op een bierkratje) biljarten in het café van zijn vader en kreeg daarna les van Tony Schrauwen. Hij was van 1985 tot 2004 uitbater van een café/biljartcentrum (overgenomen van zijn vader) en werd daarna postbode.
Hij won het Nederlands kampioenschap libre in 1980 en 1984, het Nederlands kampioenschap kader 47/1 in 1982 en 1984, het Nederlands kampioenschap kader 71/2 in 1981 en1983, het 1e Nederlands Kampioenschap 3-kamp (71/2, bandstoten, driebanden) in 1986 en het Nederlands kampioenschap driebanden in 1986 en 1992.
In mei 1982 eindigde Arnouts als tweede op het Wereldkampioenschap Anker-kader 47/1 te Duisburg achter de winnaar Francis Connesson. Hij eindigde in 1983 ook als tweede op het Europees kampioenschap bandstoten in Madrid achter de kampioen Ludo Dielis. Hij won het Europees kampioenschap kader 71/2 in 1983 in Marseille.
Hij won het kerstbiljarttoernooi in Zundert in 1985. Hij werd gekozen tot sportman van het jaar in Etten-Leur over 1981, 1982, 1983 en 1985.
Christ van der Smissen (1955 St. Willebrord) is een Nederlands carambolebiljarter. Hij leerde het biljarten onder andere van Tony Schrauwen.
Hij eindigde op het Europees kampioenschap kader 47/2 op de derde plaats in 1976 en 1977.
Hij eindigde op het Europees kampioenschap kader 47/1 in 1977 op de tweede plaats en in 1978 op de derde plaats.
Hij won het Europees kampioenschap kader 71/2 in 1982 in Dudelange en eindigde later dat jaar in Marseille op de derde plaats. Hij eindigde op het wereldkampioenschap kader 71/2 in 1979 op de tweede plaats. Lees verder: Christ van der Smissen
Raymond Ceulemans, geboren te Lier op 12 juli 1937 is een Belgisch carambolebiljarter. Hij werd 35 keer wereldkampioen, 45 keer kampioen van Europa en 61 keer kampioen van België.
Ceulemans bekwaamde zich al op zijn zevende in de biljartsport op de cafétafel van zijn vader. Ook voetbalde hij bij de plaatselijke vierdeklasser FC Nijlen. Ceulemans was een goede midvoor en in 1958 werd hij ontdekt door Beerschot. Maar een transfer zat er niet in; waarom weet Ceulemans zelf ook niet.
Hij stopte definitief met voetballen en legde zich helemaal toe op het biljarten. Met succes, want op zijn 23e veroverde hij op 19 februari 1961 zijn eerste Belgische driebandentitel. In 1962 won hij voor het eerst het Europees kampioenschap driebanden en een jaar later al voor het eerst het wereldkampioenschap driebanden met een moyenne van respectievelijk 1.159 en 1.307. Hij werd kampioen van de wereldbeker driebanden in 1986, 1987 en 1990. Lees verder: Raymond Ceulemans
Hendricus Jacobus (Henk) Robijns (Nieuwer-Amstel, 17 november 1883 – Amsterdam, 15 oktober 1959) was een Nederlands biljarter. Hij was drievoudig wereldkampioen driebanden.
Robijns bekwaamde zich aanvankelijk in het kaderspel. In 1912 werd hij Nederlands kampioen tweede klasse kader 45/2, een jaar later herhaalde hij die prestatie in de eerste klasse. In 1928 switchte hij definitief naar het driebanden, waarin hij het jaar daarvoor al Nederlands kampioen was geworden. Met succes, want reeds in 1930 werd hij in Amsterdam gekroond tot wereldkampioen. Deze prestatie herhaalde hij in 1932 (Vichy) en 1933 (Caïro). Na zijn derde wereldkampioenschap trok hij zich uit de wedstrijdsport terug. Robijns was tussen 1927 en 1933 zeven maal op rij Nederlands kampioen in het driebanden.
Robijns was van beroep diamanthandelaar. Hij overleed in 1959 op 75-jarige leeftijd. Hij is begraven op Zorgvlied.
De serie Américaine houdt in: Een serie te maken langs de band en daarbij de ballen in een bepaalde positie trachten te houden, welke deze serie mogelijk maakt .
De linkshandige spelers spelen het biljart rond tegen de klok in en de rechthandige met de klok mee.
Bij de serie american denken we aan 3 basisstoten, die door de beginnende biljarter goed geoefend dienen te worden om niet na enige stoten uit positie te geraken.
Deze stoten zijn:
de drijfstoot
de klotsbal
de plaatsingsbal
Verder moeten we, om een juiste positie te behouden en de serie american niet te verbreken, denken aan de volgende punten:
De te bespelen ballen onder ±45 graden aan de band houden
Een van de ballen moet altijd ± één baldikte van de band afblijven
Zorg dat de speelbal achter de 2 te bespelen ballen blijft
Zorg dat de speelbal niet voorbij een van de twee aan te spellen ballen gaat.
De Drijfstoot
De Drijfstoot (±45 graden)
Dit is de ideale positie voor de serie américaine.
We spelen van bal 2 met zacht tempo waarbij we de keu rustig door de bal heen stoten zonder effect.
Hierbij opletten de keu niet terug halen na de stoot.
De Klotsbal – Serie Américaine
De Klotsbal
De ballen liggen nu uit positie en bal 2 ligt vast.
We plaatsen nu een trekstoot op de bal 2 en passeren dun bal 3.
De trekstoot moeten we goed laag in zetten waardoor bal 2 van de band af komt en zo de ballen weer in positie komen.
Om deze bal in positie te krijgen raken we de speelbaal boven in met links effect.
Door het linkse effect draait bal 2 met rechts effect naar bal 3 en wordt bij de band gedwongen door bal 1 welke, omdat wij deze bovenin raken meer loop-effect heeft en door de bal 2 iets naast het hart te raken (op de klots) volgt als resultaat dat de speelbal schuin naar bal 3 loopt en in positie komt.
De Plaatsingstoot
We hebben gezien, dat we de speelbal aan de buitenzijde van de te spelen ballen moeten houden, dat is in deze situatie niet het geval.
Om dit te verkrijgen kunnen we niet direct van bal 2 voorbij bal 3 spelen, daarom maken we eerst een plaatsingstoot waaruit we een klotsbal verkrijgen.
Een geschiedkundig stuk van de hand van Willy Van Leemput over de merkwaardige carambolereeks van zijn naamgenoot Marcel. Hans Vultink tekende in zijn boek, zijn kennismaking en ervaringen met Marcel Van Leemput op. Een man van wie je minstens kan zeggen dat hij recht voor de raap was…
Hans Vultink (Aalten, 13 juni 1937) is meervoudig wereldkampioen biljart. Hij werd in 1975 in Rotterdam wereldkampioen ‘ankerkader 47/1’, dankzij onder andere een wereldrecordserie van 300 caramboles. Ook in 1973 (Krefeld) en 1974 (Argentinië) pakte hij de wereldtitel. Totaal is hij 3 keer wereldkampioen, 7 keer Europees kampioen en 52 keer Nederlands kampioen geworden. Dat succes dankt deze uitzonderlijk goed biljarter voor een deel aan de Belgische beroepsbiljarter Marcel Van Leemput In het boek “Hans Vultink, Nederlands biljartambassadeur” lezen we de volgende passage: Voor het eerst in haar bestaan – zomer 1959 – zocht de Nederlandse Biljartbond een trainer voor de topspelers. Lees verder: Hans Vultink succesvol leerling van Marcel Van Leemput
De grote Raymond Ceulemans verslaan, dat moet de droom zijn van elke jonge biljarter. ,,Ja, dat is wel héél apart om mee te maken.
Naam: Glenn Hofman, 18 jaar uit Den Haag, van beroep biljarter.
Speler van: Delta/Frans Bevers Glenn Hofman (18) versloeg gisteren (9 maart 2008) op het biljart de onbetwiste keizer van het groene laken. Voor het team van Delta won hij de partij tegen Raymond Ceulemans.
Ik keek natuurlijk tegen hem op toen ik aan de partij begon. Maar ik was snel in mijn concentratie en dan speel je gewoon tegen een tegenstander, niet meer tegen de grote Raymond Ceulemans.”
Heb je wel eens eerder tegen Ceulemans gespeeld?
,,Twee keer in het bekertoernooi van vorig jaar. Het werd twee keer 2-1 voor hem, met twee keer 15-11 in de beslissende set. Dus toen was het verschil ook niet zo heel groot.”
Door het linkse effect draait bal 2 met rechts effect naar bal 3 en wordt bij de band gedwongen door bal 1 welke, omdat wij deze bovenin raken meer loop-effect heeft en door de bal 2 iets naast het hart te raken (op de klots) volgt als resultaat dat de speelbal schuin naar bal 3 loopt en in positie komt.
De Plaatsingstoot
Hans Vultink (Aalten, 13 juni 1937) is meervoudig wereldkampioen biljart. Hij werd in 1975 in Rotterdam wereldkampioen ‘ankerkader 47/1’, dankzij onder andere een wereldrecordserie van 300 caramboles. Ook in 1973 (Krefeld) en 1974 (Argentinië) pakte hij de wereldtitel. Totaal is hij 3 keer wereldkampioen, 7 keer Europees kampioen en 52 keer Nederlands kampioen geworden. Dat succes dankt deze uitzonderlijk goed biljarter voor een deel aan de Belgische beroepsbiljarter Marcel Van Leemput In het boek “Hans Vultink, Nederlands biljartambassadeur” lezen we de volgende passage: Voor het eerst in haar bestaan – zomer 1959 – zocht de Nederlandse Biljartbond een trainer voor de topspelers. 
De grote Raymond Ceulemans verslaan, dat moet de droom zijn van elke jonge biljarter. ,,Ja, dat is wel héél apart om mee te maken.